....................................................................................Ματιές στις ειδήσεις από τον κόσμο.......................................................

~

 my-tips-collection

~~~

~~~
Φθινοπωρινές μέρες και νύχτες...............................Ιστοσελίδα για κοινωνικό-πολιτικά ζητήματα........................ ................ΜΑΡΤΗΣ 2017
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Ευρωπαίοι εναντίον Ινδιάνων: 500 χρόνια – Γενοκτονία και Αντίσταση


Ευρωπαίοι εναντίον Ινδιάνων: 500 χρόνια – Γενοκτονία και Αντίσταση
ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΙΔΕΩΝ
Δημοσίευση: Φύλλο 350 - 11/3/2017
Φωτ.: Έγκλειστα Ινδιανάκια από το παιδομάζωμα «εκπολιτισμού, εκχριστιανισμού και εξαμερικανισμού», στο Carlisle Boarding School

Η τραγική ιστορία των Ινδιάνων της Βόρειας, Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, που συνοψίζεται στον χαρακτηρισμό «η μεγαλύτερη γενοκτονία» στη γνωστή ιστορία της ανθρωπότητας, δεν τελειώνει με την εξιστόρηση του Τσαρλς Μπρόουνελ, στα μέσα του 19ου αιώνα. Στην πραγματικότητα, συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με άλλα μέσα.
Στη Βόρεια Αμερική, οι τελευταίες εκκαθαρίσεις παλαιού τύπου έλαβαν χώρα το 1924, όταν εξουδετερώθηκαν οι τελευταίες ομάδες αντίστασης των Σιού, αν και στα νοτιοδυτικά συγκρούσεις γίνονταν μέχρι το 1933. Αλλά οι εκκαθαρίσεις νέου τύπου συνεχίστηκαν. Οι Ινδιάνοι είχαν ουσιαστικά χάσει τα πάντα και πρώτα απ’ όλα τη γη τους. Μόνο με το νόμο Dawes Act, του 1887, 380 εκατομμύρια στρέμματα ινδιάνικης γης μεταβιβάζονταν από τις φυλές σε ατομικούς ιδιοκτήτες, άλλες έναντι τιμήματος και άλλες μοιράζονταν δωρεάν για να εγκατασταθούν με τίτλους ιδιοκτησίας οι Ευρωπαίοι έποικοι.  Οι Ινδιάνοι, όσοι είχαν απομείνει, κυνηγημένοι, διασκορπισμένοι και αποδεκατισμένοι, υποχρεώνονταν να εγκλωβιστούν σε καταυλισμούς, σε νησίδες, σε οριοθετημένες περιοχές (reservation), στις περισσότερες περιπτώσεις πολύ μακριά από τη γη των προγόνων τους.
Οι νομαδικές φυλές υποχρεώθηκαν να γίνουν αγροτικές χάνοντας την κουλτούρα τους και την αυτάρκειά τους. Φυλές που ζούσαν από το κυνήγι εγκαταστάθηκαν μακριά από τα δάση και φυλές που ζούσαν από το ψάρεμα εγκαταστάθηκαν μακριά από τις λίμνες, τα ποτάμια και τη θάλασσα. Οι διατροφικές τους πηγές απαλλοτριώθηκαν από τους εποίκους. Απαγορεύτηκε ακόμα και η επικοινωνία τους με άλλες φυλές. Και εξίσου βασικό, λαοί των οποίων οι πολιτισμοί βρίσκονταν σε αξεχώριστη σχέση με τη φύση, απομακρύνθηκαν από τους ιερούς τόπους τους, από τα βουνά, τα δάση, τα ποτάμια, τις πεδιάδες και τα ζώα που τους έτρεφαν υλικά και πνευματικά.
Όσοι γλύτωσαν από τη φυσική εξόντωση, δολοφονημένοι από τα εξελιγμένα όπλα των εποίκων, αλλά και από τις ασθένειες των λευκών τις οποίες το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει, όπως η ευλογιά, η φυματίωση, η γρίπη και πανούκλα, υπέστησαν μια εξαναγκαστική  και οργανωμένη πολιτική αφομοίωσης και εξαμερικανισμού. Ο George Washington και ο Henry Knox ήταν οι πρώτοι που εφάρμοσαν συνειδητά την πολιτική της πολιτισμικής μετάλλαξης των Ινδιάνων. Έκτοτε, με αλλεπάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις, οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και του Καναδά, εφάρμοσαν μαζικά προγράμματα αποϊνδιανοποίησης. Τα παιδιά των Ινδιάνων απομακρύνονταν δια της βίας από τις οικογένειές τους και εγκλείονταν σε σχολεία ειδικά για το ξερίζωμα κάθε στοιχείου της ινδιάνικης ταυτότητας και του πολιτισμού τους.
Στα ιδρύματα αυτά, από τα οποία πέρασαν δεκάδες χιλιάδες παιδιά, οι μαθητές και οι μαθήτριες υποχρεούνταν να αποβάλλουν κάθε τι που είχε σχέση με τον πολιτισμό της φυλής τους. Απαγορευόταν πολύ αυστηρά η χρήση της ινδιάνικης γλώσσας, ακόμα και κατ’ ιδίαν και επιβαλλόταν η αγγλική γλώσσα, ή και η γαλλική στον Καναδά. Οι μαθητές κουρεύονταν και ντύνονταν κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα και γίνονταν χριστιανοί με το ζόρι. Και βάφτιζαν υποχρεωτικά τα παιδιά με ευρωπαϊκά ονόματα! Ο Όρθιος Βούβαλος γινόταν Τζον και το Κόκκινο Σύννεφο γινόταν Τομ.
Μακριά από τις οικογένειές τους, όσα παιδιά επιβίωναν από τις ασθένειες που μεταδίδονταν εύκολα στους ασφυκτικούς τόπους συγκέντρωσης, αναγκάζονταν να μεταμορφωθούν δια της βίας σε κάτι εντελώς ξένο. Εάν σκεφτεί κανείς ότι στην περιοχή του σημερινού Καναδά υπήρχαν 13 κύριες ινδιάνικες γλωσσικές ομάδες και 65 διάλεκτοι, από τις οποίες μόνο τρεις έχουν πιθανότητες διάσωσης σήμερα, καταλαβαίνει το μέγεθος της πολιτισμικής γενοκτονίας.

Παιδομάζωμα
Καθοριστικό ρόλο στην εφαρμογή αυτής της αποϊνδιανοποίησης ανέλαβε και εκτέλεσε με μεγάλη αυστηρότητα και ζήλο η εκκλησία, προτεσταντική και καθολική, συχνά σε οξύ ανταγωνισμό μεταξύ τους. Οι θρησκευτικές οργανώσεις λειτουργούσαν αυτά τα οικοτροφεία με φανατισμό και βία, που συμπεριλάμβανε και τη σεξουαλική, παθητική και ενεργητική, κακοποίηση των μαθητών. Και βέβαια, τα παιδιά χρησιμοποιούνταν σαν φτηνό και πειθήνιο χωρίς κανένα δικαίωμα εργατικό δυναμικό στις κοντινές φάρμες και τα εργοστάσια.
Σε αντίθεση με ό,τι νομίζεται, η ένταση της πολιτισμικής γενοκτονίας, του αφανισμού κάθε στοιχείου ταυτότητας και κουλτούρας από τους ιθαγενείς, δεν συνέβη το 1500, το 1600 και το 1700, αλλά από το 1850 μέχρι την εποχή μας! Η μεγάλη σφαγή 300 Ινδιάνων της φυλής Λακότα, από τον αμερικάνικο στρατό, στο Wounded Knee, στη Νότια Ντακότα, το 1890, εκ των οποίων τα μισά θύματα ήταν παιδιά και γυναίκες, αποδεικνύει ότι η φυσική και πνευματική εξόντωση των Ινδιάνων δεν εξαντλείται στον 16ο ή 17ο αιώνα, αλλά φτάνει μέχρι τη νεωτερική εποχή. Υπολογίζεται από τους ερευνητές ότι περίπου το 90%, δηλαδή 16 από τα 18 εκατομμύρια ιθαγενών, εξολοθρεύτηκαν από σφαγές, αποκλεισμούς, πείνα, υποδούλωση και ασθένειες που έφεραν οι Ευρωπαίοι στην Αμερική! Το 1800, στην επικράτεια των σημερινών ΗΠΑ, είχαν απομείνει 600 χιλιάδες Ινδιάνοι και το 1890 μόνο 250 χιλιάδες! (D. Hightower-Langston: The Νative American World και R. Thornton: American Indian Holocaust and Survival, 1990)
Στον Καναδά, αυτά τα σχολικά γκέτο του υποχρεωτικού παιδομαζώματος, που άρχισαν να ιδρύονται το 1847, 130 σε όλη τη χώρα, έπαψαν να λειτουργούν το 1996. Και μόλις το 2006, η κρατική Επιτροπή Αλήθειας και Αποκατάστασης αποφάνθηκε ότι αυτά τα ιδρύματα είχαν βλαβερές επιπτώσεις στους ιθαγενείς πληθυσμούς, αλλά και στην κοινωνία γενικότερα. Και το 2008, ο πρωθυπουργός του Καναδά Stephen Harper ζήτησε συγγνώμη για το κακό που έκαναν αυτά τα σχολεία. Κάπως αργά, μάλλον…
Στις ΗΠΑ, το πρώτο τέτοιο ίδρυμα άνοιξε το 1879. Και τα κλειστά αυτά οικοτροφεία πολλαπλασιάστηκαν στον 20ο αιώνα. Το 1973, φοιτούσαν σ’ αυτά τα «εκπολιτιστικά» ιδρύματα 60.000 Ινδιανάκια. Ο δρόμος είχε ανοίξει το 1886, με την απόφαση United States v. Kagama του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ που έδωσε απεριόριστη εξουσία στις αρχές για τη βίαιη αφομοίωση και ενσωμάτωση των ιθαγενών στην αμερικάνικη κοινωνία.

Πρακτικές του διαβόλου
Με αντίστοιχους νόμους απαγορεύτηκαν και ποινικοποιήθηκαν οι εξωτερικές εκφράσεις ζωτικών μορφολογικών στοιχείων του ινδιάνικου πολιτισμού. Για παράδειγμα, με νόμο απαγορεύτηκαν οι ινδιάνικοι χοροί και τα τραγούδια, οι τελετές θρησκευτικού περιεχομένου, αλλά και η παραδοσιακή ιατρική των Ινδιάνων.  Όλα αυτά θεωρούνταν επισήμως και θεσμικά, με τον Code of Indian Offenses, το 1883, «πρακτικές του διαβόλου».
Στον Καναδά, με το νόμο Indian Act του 1876, μεταξύ άλλων απαγορεύτηκε στους ιθαγενείς που δεν είχαν γίνει χριστιανοί να προσφεύγουν στα δικαστήρια, ακόμα και σαν μάρτυρες. Με την τροποποίηση του 1884, απαγορεύτηκαν όλες οι παραδοσιακές θρησκευτικές και κοινωνικές πρακτικές, ενώ με νεότερη τροποποίηση του 1920, απαγορεύτηκε στους Ινδιάνους να φορούν τις παραδοσιακές ενδυμασίες τους και να χορεύουν τους χορούς τους, καθώς και κάθε άλλη εκδήλωση ή συμπεριφορά εκλαμβάνεται σαν αντίθετη με τον χριστιανισμό. Με δεδομένο ότι, στον Καναδά, οι διώξεις εναντίον των ιθαγενών είχαν ξεκινήσει από το 1600, γίνεται αντιληπτό τι πέρασαν οι γηγενείς επί 400 χρόνια. Η οθωμανική κυριαρχία στην Ελλάδα μοιάζει με παιδική χαρά μπροστά την αγριότητα και τη βαρβαρότητα των πολιτισμένων λευκών Ευρωπαίων χριστιανών στην αμερικανική ήπειρο.
Σήμερα, στις ΗΠΑ, είναι αναγνωρισμένες 567 φυλές, με σύνολο πληθυσμού γύρω στα 4,4 εκατομμύρια. Και στον Καναδά, ζουν, όπως ζουν, 1.400.000 ιθαγενείς, που ανήκουν σε 600 αναγνωρισμένες φυλές και συλλογικότητες.
Επίσης, σε όλη την ήπειρο, άλλαξαν χιλιάδες τοπωνύμια. Περιοχές, ποτάμια, λίμνες, βουνά, δάση και παραλίες μετονομάστηκαν εμπεδώνοντας την οικειοποίηση της γης από τους λευκούς και μετατρέποντας σε άγνωστη για τους Ινδιάνους την ίδια τους τη χώρα. Η Βιρτζίνια πήρε το όνομά της από την -επονομαζόμενη και παρθένα, παρ’ όλους τους εραστές της- βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ Α΄. Η Ντέλαγουεαρ από τον ομώνυμο κατακτητή της, όπως και η Κολούμπια από τον Κολόμβο, κάτι που συνέβη μέχρι το τελευταίο χωριουδάκι. Ό,τι έχει απομείνει αποτελεί θλιβερό υπόλειμμα ενός κόσμου ολόκληρου.

Στερεότυπα παρουσίασης
Η ονομασία «Ινδιάνοι» είναι εντελώς άσχετη με τους Ινδιάνους. Είναι γέννημα των λευκών που επειδή νόμιζαν ότι είχαν ανακαλύψει τις Δυτικές Ινδίες, ονομάτισαν τους ιθαγενείς λαούς «Ινδούς» ή «Ινδιάνους», αδιαφορώντας για το πώς ονόμαζαν οι ίδιοι τους εαυτούς τους. Επίσης, καλλιέργησαν την αντίληψη ότι πρόκειται για ένα λαό ομοιογενή και ομοιόμορφο. Και μ’ αυτό τον τρόπο τούς αναπαριστούν έκτοτε. Στην πραγματικότητα, επρόκειτο για εκατοντάδες ανεξάρτητες φυλές με ξεχωριστά ήθη και έθιμα, ξεχωριστές γλώσσες, ξεχωριστό τρόπο οργάνωσης και διαφορετικές εξωτερικές εμφανίσεις. Αυτή η παραμόρφωση, επικεντρώθηκε σε δύο τύπους Ινδιάνων, τον ηλικιωμένο σοφό που συμβουλεύει τους λευκούς και τον αιμοχαρή πολεμιστή που ζει για να σκοτώνει εποίκους και να αρπάζει τις γυναίκες τους. Ακόμα και πρακτικές βάρβαρες που αποδίδονται στους Ινδιάνους, όπως το ξερίζωμα με μαχαίρι του τριχωτού της κεφαλής του αντιπάλου, το scalp, εισήχθησαν στην Αμερική από τους Ευρωπαίους κατακτητές (James Axtell, στην«Εγκυκλοπαίδεια των Ινδιάνων της Β. Αμερικής»).

Ινδιανάκια, πριν και μετά τον «εκπολιτισμό τους»
Ινδιανάκια, πριν και μετά τον «εκπολιτισμό τους»
Σινεμά, ΜΜΕ, λογοτεχνία, βιντεοπαιχνίδια
Στον κινηματογράφο, ο ήρωας που επισκίασε τους πάντες και αποτέλεσε το μέτρο του καλού και του κακού είναι ο Τζον Γουέιν. Οι λευκοί ήταν πάντα σε άμυνα απέναντι στους πολεμοχαρείς «άγριους». Οι Ινδιάνοι δεν είχαν κανονική συμπεριφορά ούτε  συναισθήματα. Μιλούσαν πολύ λίγο και δεν γελούσαν ποτέ. Ήταν ύπουλοι και αμείλικτοι. Αυτή η εικόνα καλλιεργήθηκε μέσα και από τις ταινίες για παιδιά, αλλά και μέσα από τη λαϊκή λογοτεχνία. Ακόμα κι όταν αναδεικνύονταν οι πλευρές της αντιπαράθεσης και δεν αποκρυβόταν η απληστία των λευκών, η διάκριση ανάμεσα στον άγριο και τον πολιτισμένο παρέμενε σταθερή. Και οι συμπαθείς στην οθόνη ή στις σελίδες κάποιου βιβλίου ή περιοδικού Ινδιάνοι ανήκαν στην κατηγορία των αγρίων, ενώ και οι χειρότεροι τυχοδιώκτες λευκοί ανήκαν στην κατηγορία των πολιτισμένων.
Η Γουολτ Ντίσνεϊ έκανε ταινία κινουμένων σχεδίων τη ζωή της πριγκήπισσας Ποκαχόντας, όπως την παρουσίασαν οι έποικοι. Αν και ήταν έφηβη, έχει σέξι εμφάνιση, ερωτεύτηκε ένα λευκό χήρο, πρόδωσε τον βασιλιά πατέρα της, ασπάστηκε οικειοθελώς τον χριστιανισμό, μετονομάστηκε σε Ρεβέκκα και μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου και πέθανε μόλις στα εικοσιένα της από κάποια ασθένεια των Ευρωπαίων που εύκολα εξουδετέρωσε το ανοσοποιητικό της σύστημα. Όποια θετικά στοιχεία είχε η ιστορία της συμψηφίστηκαν με την κυρίαρχη ιδεολογία. Στα ιστορικά βιβλία και τα μυθιστορήματα, οι «κονκισταδόρες», οι επικεφαλής στις γενοκτονίες, παρουσιάζονται σαν μεγάλοι εξερευνητές που ανακαλύπτουν και όχι που αρπάζουν και εξοντώνουν, απαθανατισμένοι σε μεγάλα πορτρέτα από διάσημους ζωγράφους ενώ τα ονόματά τους έχουν δοθεί σε θάλασσες, πόλεις, δρόμους και πλατείες. Στα περιοδικά για μεγάλους που διαβάζαμε στα νιάτα μας, τη «Μάσκα» και το «Μυστήριο», οι Ινδιάνοι, καλοί ή κακοί, ήταν πάντα περιθωριακοί σε αντίθεση με τους λευκούς ήρωες, τον Γουάιατ Ερπ ή το Γεράκι, που εκπροσωπούσαν τους νοικοκυραίους εποίκους που ήταν αξιοπρεπείς, τίμιοι και φιλεργατικοί.
Ένας απ’ αυτούς, τιμημένος και παρασημοφορημένος, είναι ο Μπάφαλο Μπιλ, ένας από τους πιο γνωστούς ήρωες που προκύψανε από την «κατάκτηση της Δύσης». Σκότωνε τους βίσωνες, στερώντας τη βασική διατροφή από τους ιθαγενείς για να τροφοδοτήσει τους στρατιώτες που εκκαθάριζαν τους Ινδιάνους και τους εργάτες στις σιδηροδρομικές γραμμές που περνούσαν μέσα από τις περιοχές τους. Υπερηφανευόταν ότι σε 18 μήνες, από το 1867 ως το 1868, είχε σκοτώσει 4.282 βίσωνες, με ρεκόρ 68 βίσωνες σε ένα οκτάωρο! Το 1900, είχαν απομείνει μόνο 300 βουβάλια, από 60 εκατομμύρια πριν από 100 χρόνια! Ο Μπάφαλο Μπιλ έκανε τον ανιχνευτή για το στρατό στο κυνήγι των Ινδιάνων και στη συνέχεια δημιούργησε ένα θίασο με τον οποίο για μια δεκαετία οργάνωνε περιοδείες στην Αμερική και την Ευρώπη με πολεμικές αναπαραστάσεις συμπεριλαμβάνοντας την εκτέλεση και το ξερίζωμα του τριχωτού της κεφαλής ενός Ινδιάνου Τσεγιέν σαν ένα από τα κατορθώματα του Μπιλ στις 16 μάχες που πήρε μέρος.
Στα βιντεοπαιχνίδια και την τηλεόραση, τους παρουσιάζουν με τα γνωστά στερεότυπα, σαν καρικατούρες ή τους αγνοούν εντελώς. Όπως εύστοχα έχει πει ο σκηνοθέτης Τζιμ Τζάρμους «οι Ινδιάνοι είναι σαν να μην υπάρχουν, σαν να είναι μυθολογικά πρόσωπα, από το απώτερο παρελθόν, σαν τους δεινόσαυρους».

Αφαίμαξαν την κουλτούρα
indianoi bookΠολλοί λίγοι ξέρουν ότι αρκετοί πρωτοπόροι Αμερικανοί συνθέτες, προσπαθώντας να διαμορφώσουν μια εθνική αμερικανική σχολή, με λιγότερη εξάρτηση από την ευρωπαϊκή παράδοση, μελέτησαν τις μουσικές των Ινδιάνων και τις ενσωμάτωσαν στις δημιουργίες τους (McDowellIndian SuiteSkiltonIndiandancesCadmanLand of the sky blue waterκ.ά.).  Αλλά και στη ζωγραφική, τη γλυπτική και τη χειροτεχνία, στα κοσμήματα και την αγγειοπλαστική, έγιναν παρόμοιες οικειοποιήσεις. Όπως και στην καλλιέργεια του καλαμποκιού και του καπνού, στη βοτανολογία, φαρμακολογία και τις εναλλακτικές θεραπευτικές πρακτικές. Αλλά και στη μόδα.

Τα μακριά μαλλιά στην Αμερική υιοθετήθηκαν από τα νεανικά κινήματα αμφισβήτησης σαν έκφραση ελευθερίας που προερχόταν από την ανυπότακτη φύση των Ινδιάνων. Όπως και η μεταγενέστερη μόδα του κουρέματος με την ψιλή στα πλάγια και το μεγάλωμα λοφίων στη μέση ή των πολύχρωμων βαφών όλων των χρωμάτων του ουράνιου τόξου που είχε ιδιαίτερη σημασία για τους Ινδιάνους. Τα κρόσσια στα σακάκια και τα παντελόνια, τα μοκασίνια, τα σκουλαρίκια στις μύτες και σε άλλα σημεία του σώματος, αλλά και τα τατουάζ είναι στοιχεία με σημασία που αποσπάστηκαν από τους ιθαγενείς χάνοντας τα νοήματά τους για να υπηρετήσουν τη βιομηχανία της μόδας και τα σύγχρονα ρεύματα αισθητικής και νοοτροπίας. Υπολογίζονται σε περισσότερες από 1550 οι ινδιάνικες λέξεις που έχουν ενσωματωθεί στο αγγλικό, γαλλικό, ισπανικό και πορτογαλέζικο λεξιλόγιο. Αλλά και στον τομέα της ιστορίας, για να αποκτήσουν ιστορικό βάθος και συνοχή οι Αμερικάνοι, προερχόμενοι από αμέτρητες κουλτούρες  της Ευρώπης, χρησιμοποιούν τους Ινδιάνους σαν πρωτοαμερικανούς, που η παρουσία τους χάνεται σε βάθος χιλιάδων χρόνων, προκειμένου οι λευκοί να επιμηκύνουν αυθαίρετα την ιστορία τους στην ήπειρο.
Ο στόχος της καταστροφής
Από το 1970, που άρχισε μια αξιόλογη στροφή στον τρόπο προσέγγισης των Ινδιάνων από νέους Αμερικανούς ιστορικούς, ανθρωπολόγους, κοινωνιολόγους και ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αναδύονται στην επιφάνεια, μέσα από την έρευνα, την ιεράρχηση και τον συσχετισμό των στοιχείων, οι πραγματικοί λόγοι για την εμμονή των ιθυνόντων του κράτους, της εκπαίδευσης, των ΜΜΕ και της εκκλησίας, να αφομοιώσουν αποϊνδιανοποιώντας και εξαμερικανίζοντας τους ιθαγενείς λαούς. Το βιβλίο του Dee BrownBury My Heart at Wounded Knee (1970) και του Francis Jennings The Invasion of America: Indians, Colonialism, and the Cant of Conquest (1975), έκαναν μεγάλη αίσθηση και ευαισθητοποίησαν πολλά μυαλά.
Όπως ομολογούν σε στιγμές αλήθειας οι πρώτοι έποικοι, το αναφέρει αυτό περισσότερο από μία φορά ο Μπρόουνελ στο έργο του, και το επιβεβαιώνουν μεταγενέστεροι στοχαστές και γνώστες της κουλτούρας των ιθαγενών φυλών, οι κοινωνίες των Ινδιάνων δεν ήταν χύμα και σκορποχώρι. Αντιθέτως, διέπονταν από άγραφους, αλλά σαφέστατους και ριζωμένους κανόνες δημοκρατικής αυτοδιοίκησης, διαπνέονταν από βαθειά πνευματικότητα, βρίσκονταν σε απόλυτη αρμονία με τη φύση την οποία σέβονταν και συμβίωναν σαν ίσοι, πιστεύοντας ότι η γη είναι η μήτρα που τους γέννησε, και δεν γνώριζαν κανένα αίσθημα, δικαίωμα, απαίτηση ή επιδίωξη ιδιοκτησίας (J.W. Martin: A History on Native American Religion).
Γι’ αυτό, οι εντολές στα σχολεία αναγκαστικής εκπαίδευσης ήταν σαφείς και κατηγορηματικές. Απαγόρευαν στα φυλακισμένα Ινδιανάκια να λένε «αυτό είναι δικό μας» και τους επιβαλλόταν να λένε μόνο «αυτό είναι δικό μου». Η έννοια του κοινού και του συλλογικού που ήταν ο καθολικός κανόνας στις ινδιάνικες φυλές ήταν ανατρεπτικός για την κοινωνία των λευκών εποίκων που βασίζεται στο ατομικό κέρδος, τον ανταγωνισμό και την ιδιωτική περιουσία, στοιχεία παντελώς άγνωστα ανάμεσα στις φυλές των «αγρίων».
Καζινοποίηση
Ένα άλλο μεγάλο όπλο του συστήματος για την αλλοτρίωση των Ινδιάνων, το οποίο εφευρέθηκε και εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία από το σύστημα εξουσίας, είναι το δικαίωμα που παραχωρήθηκε κατ’ αποκλειστικότητα στις φυλές να δημιουργούν καζίνο στις περιοχές δικαιοδοσίας τους. Από τη δεκαετία του 1970, και ιδίως από το 1988, με ειδικό νόμο της Γερουσίας, δημιουργήθηκαν 460 επιχειρήσεις τζόγου μέσα σε καταυλισμούς με συνολικό τζίρο περίπου 27 δισεκατομμυρίων δολαρίων (2011), μόνο στην Οκλαχόμα έχει 113 ινδιάνικα καζίνο (!), διαστρέφοντας ό,τι είχε απομείνει, που δεν ήταν αμελητέο, από την πλούσια πνευματική κουλτούρα των Ινδιάνων και αντικαθιστώντας το με την κουλτούρα του τζόγου και την επιδίωξη του παρασιτικού κέρδους. Παρ’ όλο που τα έσοδα χρησιμοποιούνται για κοινωφελείς σκοπούς, η ουσία είναι ότι η ινδιάνικη μειονότητα στην Αμερική, κάτω από το βαρύγδουπο τίτλο των αυτοδιοικούμενων περιοχών, παραμένει η φτωχότερη στις ΗΠΑ. Πλέον, το 60% των Ινδιάνων ζουν σε πόλεις. Η ανεργία, ο διαβήτης, η παιδική θνησιμότητα, η μείωση του προσδόκιμου ζωής, η εγκληματικότητα, οι εφηβικές αυτοκτονίες, η εγκατάλειψη του σχολείου και ο αλκοολισμός είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα εξ αιτίας της αποϊνδιανοποίησης, των αποκλεισμών και των ανισοτήτων.

Κι όμως…
Όπως φαίνεται και από τον αγώνα των σημερινών Σιου για να μην περάσει ο καναδέζικος αγωγός πετρελαίου Keystone XL από τα μέρη τους και από τον στρατό που στάλθηκε για να τους βγάλει από τη μέση, η γενοκτονία, με πιο ύπουλες μορφές, είτε με εξαγορά είτε με πολιτισμικό βιασμό, βρίσκεται πάντα σε εξέλιξη. Οι Ινδιάνοι, όσα δικαιώματα κι αν απέκτησαν με ηρωικούς αγώνες και βαριές θυσίες 500 ετών, παραμένουν στον τόπο τους ξένοι. Εντούτοις, όσο κι αν τσαλαπατήθηκαν, δεν το βάζουν κάτω, ίσως γιατί το πνεύμα του Τζερόνιμο στα βάθος-βάθος παραμένει ενεργό.
Στέλιος Ελληνιάδης
(Ομιλία στην παρουσίαση των τεσσάρων τόμων της σειράς «Οι ινδιάνικες φυλές της Βορείου και Νοτίου Αμερικής» του Τσαρλς Ν.Γ. Μπρόουνελ, εκδόσεις Στοχαστής)
______________

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

Σημεία διανομής ΔΩΡΕΑΝ ΦΑΓΗΤΟΥ σε όλη την κατεχόμενη Ελλάδα από ξένες δυνάμεις

 ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ   


Δωρεάν φαγητό συνεχίζουν, ευτυχώς, να προσφέρουν πολλές δομές σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Παραθέτουμε αναλυτικό κατάλογο με τις διευθύνσεις και τα τηλέφωνα των χώρων στους οποίους μπορεί να προσφύγει όποιος χρειάζεται ένα δωρεάν γεύμα ή δείπνο


ΑΤΤΙΚΗ
Αγ. Αικατερίνη, οδ. Κειριαδών – Αιγηιδών, 118 53 Πετράλωνα, τηλ. 210-3458133.
Αγ. Αιμιλιανός οδ. Αθαμανίας 17, 104 44, Σκουζέ, τηλ. 210-5129091.
Αγ. Ανάργυροι, Πλ. Αγ. Αναργύρων, 135 61 Αγ. Ανάργυροι, τηλ. 210-2611689.
Αγ. Ανάργυροι, οδ. Κεφαλληνίας και Δαμασκηνού, 163 42 Ηλιούπολη, τηλ. 210-9930 817.
Αγ. Ανδρέας, οδ. Ωρωπού και Τεω, 111 42 Άνω Πατήσια, τηλ. 210-2914686.
Αγ. Ανδρέας, οδ. Γιάνναρη 24, 104 45 Κ. Πατήσια, τηλ. 210- 8323193.
Αγ. Απόστολοι Τζιτζιφιών, οδ. Αγ. Αποστόλων 4, 176 75 Καλλιθέα, τηλ. 210- 9422021.
Αγ. Αρτέμιος, οδ. Φιλολάου 165, 116 32 Παγκράτι, τηλ. 210-7514125.
Αγ. Ασωμάτων, οδ. Θερμοπυλών 5, 104 35 Θησείο, τηλ. 210-5240675.
Αγ. Βαρβάρα, οδ. Αγ. Βαρβάρας 85, 172 35 Δάφνη, τηλ. 210-9711661.
Αγ. Βασίλειος, Αγ. Βασιλείου 52, 173 43 Αγ. Δημήτριος, τηλ. 210-9717890.
Αγ. Γεράσιμος, οδ. Αγ. Γερασίμου 30, 157 71 Άνω Ιλίσια, τηλ. 210-7793331.
Αγ. Γεώργιος, οδ. Πλάτωνος 51, 104 41 Ακαδημία Πλάτωνος, τηλ. 210- 5142658.
Αγ. Γεώργιος, οδ. Αγ. Γεωργίου και Καζαντζάκη, 157 72 Ζωγράφου, τηλ. 210-7794925.
Αγ. Γεώργιος, οδ. Αγ. Γεωργίου,113 61 Κυψέλη, τηλ. 210-8212667.
Αγ. Γεώργιος, οδ. Ευαγγελιστρίας 22,176 71 Καλλιθέα, τηλ. 210-9562082.
Αγ. Γεώργιος, οδ. Μπαρμπάνου 61, 117 44 Κυνοσάργους, τηλ. 210-9018408.
Αγ. Γλυκερία, οδ. Αγ. Γλυκερίας 13, 111 47 Γαλάτσι, τηλ. 210-2931523.
Αγ. Δημήτριος, οδ. Βασ. Κωνσταντίνου, 173 43 Αγ. Δημήτριος, τηλ. 210-9712456.
Αγ. Ειρήνη, οδ. Αλκυόνης και Πανουργιά, 111 46 Γαλάτσι, τηλ. 210-2912426.
Αγ. Ελευθέριος, οδ. Αχαρνών 382, 111 43 Αχαρνών, τηλ. 210-2281754.
Αγ. Ελευθέριος οδ. Ι. Βαρβάκη 28, 114 74 Γκύζη, τηλ. 210-6427053.
Αγ. Ζώνη, οδ. Αγ. Ζώνης 27,112 56 Κυψέλη, τηλ. 210-8674250.
Αγ. Θεράπων, οδ. Γαλήνης 26, 157 73 Ζωγράφου, τηλ. 210-7706807.
Αγ. Θωμάς, οδ. Παπαδιαμαντοπούλου 115, 115 27 Αμπελόκηποι, τηλ. 210-7771533.
Αγ. Ιωάννης, οδ. Λεωφ. Βουλιαγμένης 117, 117 44. Βουλιαγμένη, τηλ. 210-9016 617.
Αγ. Ιωάννης Γαργαρέττας, οδ. Λ. Βεϊκου 17, 117 42 Αθήνα, τηλ. 210-9232940.
Αγ. Κωνσταντίνος, οδ. Αγ. Κωνσταντίνου & Ελένης 10, Ηλιούπολη, τηλ. 2109712 254.
Αγ. Κωνσταντίνος οδ. Λ. Λένορμαν 140, 104 44 Κολωνός, τηλ. 210-5112 669.
Αγ. Κωνσταντίνος, οδ. Αγ. Κωνσταντίνου 8, 183 44 Μοσχάτο, τηλ. 210-4813570.
Αγ. Κωνσταντίνος, οδ. Αγ. Κωνσταντίνου και Κουμουνδούρου, 104 37 Ομόνοια, τηλ. 210-5225139.
Αγ. Λουκάς οδ. Πατησίων 287, 11 144, Πατήσια, τηλ. 210-2281778.
Αγ. Μαρίνα, οδ. Αλεξάνδρου Παναγούλη 2, 16 345, Ηλιούπολη, τηλ. 210-9711 531.
Αγ. Μαρίνα, οδ. Αγ. Μαρίνης 11 851 Θησείο, τηλ. 210-3463783.
Αγ. Μαρκέλλα, οδ. Σπ. Πάτση 87, 118 55 Βοτανικός, τηλ. 210-3463061.
Αγ. Μάρκου Ευγενικός, οδ. Αλεξ. Παπαναστασίου 48, 104 45, Πατήσια, τηλ. 210- 8310 629.
Αγ. Μαύρα και Τιμόθεος, οδ. Μαραθωνομάχων 1, 163 43 Ηλιούπολη, τηλ. 210-9928744.
Αγ. Μελέτιος, Πλ. Αγ. Μελετίου, Σεπόλια, τηλ. 210-5128059.
Αγ. Νικόλαος, οδ. Αγ. Νικολάου, 104 46 Αχαρνών, τηλ. 210-8319385.
Αγ. Νικόλαος, οδ. Κ. Κοτζιά, 163 46 Ηλιούπολη, τηλ. 210-9914540.
Αγ. Νικόλαος, οδ. Ελευθ. Βενιζέλου 173, 176 73 Καλλιθέα, τηλ. 210- 9568969.
Αγ. Νικόλαος, οδ. Ασκληπιού 38, 106 80 Πευκάκια, τηλ. 210- 3612449.
Αγ. Νικόλαος, οδ. Δυοβουνιώτου 56, 117 41 Φιλοπάππου, τηλ. 210- 9228323.
Αγ. Πάντες, οδ. Ελευθ. Βενιζέλου 90, 176 76 Καλλιθέα, τηλ. 210-956205.
Αγ. Παρασκευή, Πλ. Αγ. Παρασκευής, 153 42 Αγ. Παρασκευή, τηλ. 210-6526818.
Αγ. Παρασκευή, οδ. Κυπρίων Ηρώων και Μαραμβέλια, 163 41 Ηλιούπολη, τηλ. 210-9922 666.
Αγ. Παύλος, Χίου καί Κρήτης 104 38 Σταθμός Λαρίσης, τηλ. 210-5234711.
Αγ. Σπυρίδων, οδ. Ερατοσθένους 13, 116 35 Σταδίου, τηλ. 210-7515122.
Αγ. Στυλιανός, οδ. Παπαστράτου 12, 114 76 Γκύζη, τηλ. 210-6420015.
Αγ. Τριάς , οδ. Λ. Κηφισίας 80, 115 26 Αμπελόκηποι,τηλ. 210-6927527.
Αγ. Τριάς, οδ. Πειραιώς 67 Β’, 105 53 Κεραμεικός, τηλ. 210-3252227.
Αγ. Χαράλαμπος, οδ. Δραγούμη 7, 161 21 Ιλίσια, τηλ. 210-7223860.
Εσταυρωμένος, Πλ. Εσταυρωμένου, 177 78 Ταύρος, τηλ. 210-3462301.
Κοίμησις Θεοτόκου, οδ. Μπουσίων 24, 115 24 Ελ. Βενιζέλου, τηλ. 210-6428132.
Κοίμησις Θεοτόκου, οδ. Ειρήνης 29, 163 45 Ηλιούπολη, τηλ. 210-9915842.
Κοίμησις Θεοτόκου, οδ. Ανδροπούλου 2, 111 41 Κυπριάδου, τηλ. 210-2918987.
Κοίμησις Θεοτόκου, οδ. Σωκράτους 19, 117 43 Κυνοσάργους, τηλ. 210-9236428.
Μεταμόρφωσις Σωτήρος, οδ. Μεταμορφώσεως 3, 173 41 Αγ. Δημήτριος, τηλ. 210-9335 918.
Μεταμόρφωσις Σωτήρος, oδ. Μεταμορφώσεως και Υψηλάντου, 176 73 Καλλιθέα, τηλ. 210-9562051.
Παναγία Μαρμαριώτισσα, οδ. Σοφοκλή Βενιζέλου, 152 32 Χαλάνδρι, τηλ. 210-6814 960.
Παντάνασσα, οδ. Πραξιτέλους 35, 176 74 Καλλιθέα, τηλ. 210- 9419 002.
Προφήτης Ηλίας, οδ. Προφήτου Ηλία 17, 153 41 Αγ. Παρασκευή, τηλ. 210-6399692.
Προφήτης Ηλίας, οδ. Αρύββου 1, 116 33 Παγκράτι Αθήνα, τηλ. 210- 7013034.
Προφήτης Ηλίας, οδ. Διοπόλεως 2, 111 42 Ριζούπολη Αθήνα, τηλ. 210-2516483.
Τρεις Ιεράρχες οδ. Τριών Ιεραρχών 91, 118 51 Πετράλωνα, τηλ. 210-3465878.
Ύψωσις Τιμίου Σταυρού, οδ. Καυκάσου -Λαζαράδων 2, 113 63 Κυψέλη, τηλ. 210-8218110.
Ύψωσις Τιμίου Σταυρού, οδ. Αναστάσεως και Κλειούς, 156 69 Παπάγου, τηλ. 210-6515952
Αγ. Δημήτριος, 132 31 Πετρούπολη τηλ. 210-50.12.127.
Ευαγγελισμός Θεοτόκου, 131 22, Ίλιον, τηλ. 210-26.13.009.
Ευαγγελισμός Θεοτόκου, 146 71 Ν. Ερυθραία, τηλ. 210-62.54.156.
Αγ. Κωνσταντίνος, 134 41 Άνω Λιόσια, τηλ. 210-24.72.113, 210-24.72.946.
Αγ. Κωνσταντίνος, 190 05 Ν. Μάκρη, τηλ. 22940-94001.
Κοίμησις Θεοτόκου, 136 71 Αχαρνές, τηλ. 210-24.61.213.
Αγ. Νικόλαος, 134 51 Ίλιον, τηλ. 210-23.20.645.
Αγ. Γεώργιος, 134 51 Καματερό, τηλ. 210-23.18.977.
Γέννησις του Χριστού, 134 51 Καματερό, τηλ. 210-23.12.752.
Αγ. Ελευθέριος, 151 25 Μαρούσι, τηλ. 210-61.96.388.
Κοίμησις Θεοτόκου, 131 22 Ίλιον, τηλ. 210-26.12.790.
Αγ. Νικόλαος, Καισαριανή, τηλ. 210-72.36.204.
Κοίμησις Θεοτόκου, Καισαριανή, τηλ. 210-72.13.848.
Τρεις Ιεράρχες, Καισαριανή, τηλ. 210-72.22.557.
Αγ. Τριάς, Βύρωνας, τηλ. 210-76.53.461.
Αγ. Δημήτριος, Βύρωνας, τηλ. 210-76.60.943.
Μεταμόρφωσις του Σωτήρος, Βύρωνας, τηλ. 210-76.69.369.
Αγ. Γεώργιος, Καρέας, τηλ. 210-76.51.008, 210-76.58.225.
Αγ. Απόστολοι, Υμηττός, τηλ. 210-76.23.525.
Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, Υμηττός, τηλ. 210-97.34.311
Αγ. Θεόδωροι Γαργηττός, τηλ. 210-6611596.
Ύψωσις Τιμίου Σταυρού, Σταυρός, τηλ. 210-6613800
Ι. Μ. Νέας Σμύρνης
Μετ. Σωτήρος, Λεωφ. Συγγρού 133, Αγ. Σώστης.
Αγ. Παρασκευή, οδ. Ελευθ. Βενιζέλου 135β, Ν. Σμύρνη.
Αγ. Αλέξανδρος, Αλκινόης και Αγ. Αλεξάνδρου, Π. Φάληρο
Κοίμησις Θεοτόκου, οδ. Αχιλλέως 30, Π. Φάληρο
Αγ. Τρύφων, οδ. Αρχιπελάγους και Υμηττού, Γλυφάδα
Αγ. Κωνσταντίνος, Ν. Ιωνία, τηλ. 210-27.98.235.
Αγ. Σπυρίδων Ν. Ιωνία, τηλ. 210-27.91.310.
Κοίμησις Θεοτόκου Ν. Ιωνία, τηλ. 210-27.92.900.
Αγία Τριάς, Ηράκλειο, τηλ. 210-27.98.970.
Μεγάρων και Σαλαμίνος
Ενοριακό Συσσίτιο Μάνδρας, Δήμητρος 16, 196 00, τηλ. 210-55.57.689.
Αγ. Παρασκευή Εργατικές Κατοικίες Μάνδρας, τηλ. 210-55.49.017.
Αγ. Γεώργιος Ελευσίνας, Κίμωνος 10, 192 00 Ελευσίνα, τηλ. 210-55.43.577.

ΠΕΙΡΑΙΑΣ
Συσσίτιο Απόρων «Δος ημίν σήμερον», Αγία Τριάς, τηλ. 210-41.77.271.
Ευαγγελιστρία, Γρηγ. Λαμπράκη 41, Πειραιάς, τηλ. 210-41.25.619.
Αγ. Παντελεήμων, οδ. Αγ. Παντελεήμωνος, Δραπετσώνα, τηλ. 210-46.15.704.
Αγ. Δημήτριος, οδ. Καραϊσκάκη 1, Ν. Φάληρο, τηλ. 210.48.16.636.
Μεταμόρφωσις Σωτήρος, οδ. Θηβών 49, τηλ. 210-42.05.255.
Αγ. Βασίλειος, Τέρμα Σαχτούρη, τηλ. 210-42.85.817.
Αγ. Ελευθέριος, οδ. Αγ. Ελευθερίου 7, τηλ. 210-41.78.778.
Αγ. Δημήτριος, Αγ. Δημητρίου 166, Πειραιάς, τηλ. 210-46.16.540.
Αγ. Κωνσταντίνος, οδ. Καραίσκου 109, τηλ. 210-41.78.778.
Παναγία Μυρτιδιώτισσα, οδ. Ακτή Πρωτοψάλτη, τηλ. 210.41.73.334.
Αγ. Νικόλαος, οδ. Αγ. Νικολάου 1, τηλ. 210-45.11.300.
Αγ. Σπυρίδων, οδ. Αγ. Σπυρίδωνος 1, τηλ. 210-41.73.529.
Υπαπαντή Κυρίου, οδ. Υπαπαντής 78, τηλ. 210-46.16.345.
Αγ. Χαράλαμπος Καστέλλας, οδ. Βασ. Παύλου τηλ. 210-41.19.949.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Δήμος Θεσσαλονίκης, Καραολή -Δημητρίου 16, τηλ. 2310 241516, ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή: 12.00 – 13:30.
Μεταμόρφωσις – Γέννησις του Σωτήρος, Δελφών, Θεσσαλονίκη.
Ι.Ν. Προφήτη Ηλία Πυλαίας, Προφήτη Ηλία 101 – 103, τηλ. 2310 300934, ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή: 11.30 – 12.00.
Οσία Ξένη, Χαριλάου, Θεσσαλονίκη.
Αγ. Γεώργιος, Π. Τσαλδάρη 12, 567 28 Νεάπολις, τηλ. 2310-613.060.
Αγ. Ελευθέριος Σταυρουπόλεως, Λαγκαδά 176, 564 01 Θεσ/νίκη, τηλ. 2310-655.710.
Αγ. Πάντες, Μοναστηρίου 28, Τ. Κ. 546 27 Θεσ/νίκη, τηλ. 2310-655.710.
Αγ. Αθανάσιος, Πλ. Αγίου Αθανασίου, 562 24 Εύοσμος, τηλ. 2310-763.354, 761.325.
Αγ. Δημήτριος, Αγ. Δημητρίου 28, 566 25 Συκιές, τηλ. 2310-611.811.
Αγ. Χαράλαμπος, Επταπυργίου 93, 566 25 Συκιές, τηλ. 2310-213.866.
Αγ. Παρασκευή Ξηροκρήνης, Λαγκαδά 99, 561 01 Νεάπολη, τηλ. 2310-747.303
Ι. Ν. Μεταμορφώσις του Σωτήρος, Καλαμαριά
Ι. Ν. Παναγίας Δεξιάς, Καμάρα, Θεσσαλονίκη, 2310-209.753
Ι.Ν. Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, Καλλιδοπούλου 2, τηλ. 2310 827444, ώρες λειτουργίας: καθημερινά και Κυριακή: 13.30, Πέμπτη: 14.30.
Ι.Ν. Αγίας Μαρίνας Άνω Τούμπας, Πολυκλείτου 28, τηλ. 2310 913530, ώρες λειτουργίας. Δευτέρα – Σάββατο. 10.00 – 11.00.
Ι.Ν. Αγ. Βαρβάρας Άνω Τούμπας, Γρ. Λαμπράκη 106, τηλ. 2310 911212, ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή: 12.00 – 13.00.
Ι.Ν. Παναγίας Λαοδηγήτριας, Πλ. Λαοδηγήτριας 8 και Ιουλιανού, τηλ. 2310 210159, ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή: 10.00 – 11.00.
Ι.Ν. Αναλήψεως, Αναλήψεως 6, τηλ. 2310 830306, ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή: 12.00.
Ι.Ν. Αγίων Πάντων, Μοναστηρίου 28, τηλ. 2310 513977, 2310 510029, ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Σάββατο: 12.00 13.00.
Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονα Αμπελοκήπων, Φιλιππουπόλεως 20, τηλ. 2310 738400, ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Σάββατο: 10:30 – 11.00.
Ι.Ν. Αγίου Θεράποντα, Αρτάκης 1, τηλ. 2310 912151, 6977245730, ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Σάββατο: 11.00 – 12:30.
Χαρίσειο γηροκομείο Άνω Τούμπας, Δ. Χαρίση, τηλ. 2310 913310, ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Κυριακή: 12.00.
Ι.Ν. Προφήτη Ηλία, Ιέρωνος και Ολυμπιάδος, τηλ. 2310 235398, ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Σάββατο: 11.00 – 13.00.
Ι.Ν. Αγ. Κοσμά Αιτωλού Ευόσμου, Δαβάκη 69, τηλ. 2310 764380, ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Κυριακή: 08:30 – 12.00.
Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, Ν. Κουντουριώτη 10, τηλ. 2310 531530, Χριστούγεννα και Πάσχα.
ΑΙΓΙΝΑ
Λεούσειο Ίδρυμα, Αίγινα, 180 10 τηλ. 22970-22.942.
ΑΙΓΙΟ
Εκκλησιαστικό Εστιατόριο «Το στέκι της αγάπης», Αίγιο, τηλ. 26910-25.063.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ
Γεύματα Αγάπης Εκκλησιαστικού Νεανικού Κέντρου, Μαυροκορδάτου 3α, Τ. Κ. 681 00 Αλεξ/πολη, τηλ. 25510-34.319.
ΒΕΡΟΙΑ
Τράπεζα Βέροιας, τηλ. 23310-63.760.
Τράπεζα Νάουσας, τηλ. 23320-22.490.
Τράπεζα Αλεξάνδρειας τηλ. 23330-23126.
ΒΟΛΟΣ
Ανάληψις Χριστού Βόλος τηλ. 24210-58.868.
Μεταμόρφωσις Σωτήρος Βόλος, τηλ. 24210-24.077.
Αγ. Δημήτριος Βόλος, τηλ. 24210-55.357.
Αγ. Ανάργυροι Βόλος, τηλ. 24210-63.380.
Αγ. Θεόδωροι Βόλος, τηλ. 24210-24.271.
Αγ. Αικατερίνη Βόλος, τηλ. 24210-42.759.
Ευαγγελίστρια Ν. Ιωνία, τηλ. 24210-60.160.
Αγ. Νικόλαος Βόλος, τηλ. 24210-25.409.
Αγ. Δημήτριος Αλμυρός, τηλ. 24220-21.244.
ΔΡΑΜΑ
Τράπεζα Αγάπης “Η Αγία Βαρβάρα», Δράμα. Στους εναπομείναντες σιτιζομένους χορηγείται σχετικό επίδομα.
ΚΑΒΑΛΑ-ΧΡΥΣΟΥΠΟΛΗ
Απόστολος Παύλος, Καβάλα, τηλ. 2510-222.113.
Αγ. Δημήτριος, Χρυσούπολη.
ΚΑΡΔΙΤΣΑ
Σπίτι Αγάπης Καρδίτσας, με 170 μερίδες φαγητού ημερησίως, τηλ. 24410-75.010.
Σπίτι Αγάπης Μουζακίου, με 30 μερίδες φαγητού ημερησίως, τηλ. 24450-42.000.
Σπίτι Αγάπης Παλαμά, με 75 μερίδες φαγητού ημερησίως, τηλ. 24440-22.314.
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
Κοίμησις Θεοτόκου, Τ. Κ. 521 00 Καστοριά, τηλ. 24670-28.970, 29.356.
ΚΑΤΕΡΙΝΗ
Συσσίτιο «Άρτος ο επιούσιος», Τ. Κ. 601 00 Κατερίνη, τηλ. 23510-23.512.
Αγ. Νικόλαος, Λεπτοκαρυά, Τ. Κ. 600 63
ΚΙΛΚΙΣ
Συσσίτια απόρων, Ελ. Βενιζέλου 2, 611 00 Κιλκίς, τηλ. 23410-22.248
ΚΟΜΟΤΗΝΗ
Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου για άπορους γέροντες, Κομοτηνής.
Σοφίας Θεού, για άπορους γέροντες, Κομοτηνή.
ΛΑΜΙΑ
Πρόνοια άστεγων, 351 00 Λαμία, τηλ. 22310-50.552(3).
Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (Μητροπολιτικός) Λαμίας (τηλ. 22310.20867)
Άγιος Αθανάσιος (Γαλανέικων) Λαμίας (τηλ. 22310.27115)
Αγία Παρασκευή (Ν. Άμπλιανης) Λαμίας (τηλ. 22310.24961)
Αγία Βαρβάρα Λαμίας (τηλ. 22310.33798)
Άγιοι Απόστολοι (Παγκρατίου) Λαμίας (τηλ. 22310.23114)
ΛΑΡΙΣΑ
Αγ. Τεσσαράκοντα Μαρτύρων Λάρισα, τηλ. 2410-233.446.
Ευαγές Ίδρυμα «Ο Επιούσιος», 150 σιτιζόμενοι.
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
Αγ. Νικόλαος Αμπελικού, τηλ. 22520-91.042.
Αγ. Παρασκευή Ακρασιού.
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
Αγ. Δημήτριος, Ναύπακτος, τηλ. 26340-28.244.
Αγ. Παρασκευής, Ναύπακτος, τηλ. 26340-27.301
ΞΑΝΘΗ
Συσσίτιο «Τράπεζα Αγάπης». Συνεστίαση μεσημβρινού γεύματος για 100 άτομα. 671 00 Ξάνθη, τηλ. 25410-23.943.
ΠΑΡΟΣ
Παναγία Εκατονταπυλιανή, Πάρος, τηλ. 22840-21.243.
ΠΑΤΡΑ
Ίδρυμα «Πανσέμνη» Πατρών.
Αγ. Ανδρέας, Πάτρα.
Αγία Τριάς, Πάτρα.
Παντοκράτωρ, Πάτρα.
Παναγίας Αλεξιώτισσα, Πάτρα.
Αγία Σοφία Πάτρα.
ΠΟΛΥΚΑΣΤΡΟ
Διακονία διανομής φαγητού κατ’ οίκον στην Γουμενίσσα και το Πολύκαστρο.
ΣΑΜΟΣ
Διακονία Αγάπης τηλ. 22730- 87 642.
ΣΕΡΡΕΣ
Κοίμησις Θεοτόκου, Σέρρες, τηλ. 23210-56.967.
Μεγάλοι Ταξιάρχες, Σέρρες, τηλ. 23210-22.755.
Αγ. Δημήτριος, Σέρρες, τηλ. 23210-23.721.
Αγ. Ανάργυροι, Σέρρες, τηλ. 23210-25.810.
Ευαγγελίστρια, Σέρρες, τηλ. 23210-45.876.
ΤΡΙΚΑΛΑ
Κεντρική Τράπεζα Αγάπης, Απόλλωνος 19, 421 00 Τρίκαλα, τηλ. 24310-27.282.
Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης, Τρίκαλα, τηλ. 24310-28.005.
Φανερωμένη, Τρίκαλα, τηλ. 24310-28.003.
Αγ. Νικόλαος εκ Μετσόβου, τηλ. 24310-26.290.
Αγ. Αθανάσιος, Μονή, τηλ. 24310-27.805.
ΧΑΛΚΙΔΑ
Τράπεζα Αγάπης Φιλανθρωπικού Συλλόγου «Η μόρφωσις του Σωτήρος» Χαλκίδος, Αγ. Δημήτριος, Χαλκίδα, τηλ. 22210-23.279.
Ευαγγελίστρια, Χαλκίδα, τηλ. 22210-24.550.
Αγ. Νικόλαος, Χαλκίδα, τηλ. 22210-24.815.
Αγ. Ιωάννης, Χαλκίδος, τηλ. 22210-24.440.
Αγ. Παρασκευή, Χαλκίδα, τηλ. 22210-22.112.
[via]

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Τσόμσκι: Ο θυμός, ο ρατσισμός και η… Βίβλος ψήφισαν τον Τραμπ

ΑΠΟΨΕΙΣ


Οι ψηφοφόροι του Τραμπ είναι τα θύματα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της προηγούμενης γενιάς
Στις 8 Νοεμβρίου του 2016, ο Ντόναλντ Τραμπ κατάφερε να κάνει τη μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία της αμερικανικής πολιτικής, πατώντας με επιτυχία πάνω στην οργή των λευκών ψηφοφόρων και προσελκύοντας την κατώτερη τάξη, με έναν τρόπο που θα εντυπωσίαζε ακόμη και τον επικεφαλής της ναζιστικής προπαγάνδας Τζόζεφ Γκέμπελς.
O διάσημος Αμερικανός φιλόσοφος κι ακτιβιστής Νόαμ Τσόμσκι, στην πρώτη συνέντευξη που παραχώρησε στον C.J. Polychroniou για το Τruthout, λίγες μόλις μέρες μετά το αποτέλεσμα της κάλπης στις ΗΠΑ, εξηγεί ότι αυτοί που ψήφισαν για πρόεδρο τον Ντόναλντ Τραμπ, ήταν ο θυμός, ο ρατσισμός και … η Βίβλος.
Ο Τσόμσκι που είχε εδώ και χρόνια προειδοποιήσει ότι το πολιτικό κλίμα στις ΗΠΑ ωρίμαζε ώστε να αναδείξει ένα αυταρχικό μοντέλο, τώρα, που η πρόβλεψη του επιβεβαιώθηκε, εξηγεί, επίσης, γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ είναι μια πραγματική απειλή όχι μόνο για τις ΗΠΑ αλλά και για ολόκληρο τον πλανήτη.
Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είναι η πιο επικίνδυνη οργάνωση
«Στις 8 Νοεμβρίου, η πιο ισχυρή χώρα στην παγκόσμια ιστορία, η οποία θα βάλει τη σφραγίδα της σε ό,τι θα ακολουθήσει στον κόσμο, είχε εκλογές. Το αποτέλεσμα έδωσε τον έλεγχο της κυβέρνησης στα χέρια του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, το οποίο έχει γίνει η πιο επικίνδυνη οργάνωση στην παγκόσμια ιστορία.Η τελευταία φράση περί της επικινδυνότητας των Ρεπουμπλικάνων μπορεί να φαίνεται παράξενη, ακόμα και εξωφρενική σε κάποιους. Είναι όμως; Τα γεγονότα δείχνουν το αντίθετο. Το Κόμμα των Ρεπουμπλικάνων έχει αφιερωθεί στον αγώνα ταχείας καταστροφής της οργανωμένης ανθρώπινης ζωής. Δεν υπάρχει ανάλογο ιστορικό προηγούμενο για μια τέτοια στάση. Υπερβάλλω; Σκεφτείτε τα γεγονότα τα οποία έχουμε δει έως σήμερα», λέει ο Νόαμ Τσόμσκι.
Για να υποστηρίξει τη θέση του ο Τσόμσκι, ο οποίος έχει ταχθεί στον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής, φέρνει ως παράδειγμα τη Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα, για την οποία και λέει ότι αν και είχε εθελοντικό χαρακτήρα υλοποίησης, είχε πολύ καλές προοπτικές επιτυχίας, αλλά κάθε τέτοια σκέψη εγκαταλείφθηκε πια, καθώς οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν δημοσίως αρνηθεί ακόμα και την ύπαρξη του προβλήματος και φυσικά δεν προτίθενται να δεσμευτούν από τις διατάξεις της. Υπενθυμίζει επίσης ότι ο Μπαράκ Ομπάμα είχε πει μετά τη Συμφωνία στο Παρίσι: «Πρόκειται για τη στιγμή που επιτέλους αποφασίσαμε να σώσουμε τον πλανήτη μας».
Και συνεχίζει εφιστώντας την προσοχή στην πυρηνική απειλή που υπάρχει εδώ και 70 χρόνια και γιγαντώνεται έπειτα από την εκλογή Τραμπ.
Σημειώνει επίσης ότι είναι εξαιρετικά ανησυχητικό το γεγονός ότι τα δύο αυτά ζητήματα, δεν αποτελούν παρά απλές αναφορές στον Τύπο για το εκλογικό σώμα των ΗΠΑ, κάτι που ο Τσόμσκι όπως χαρακτηριστικά λέει, δεν βρίσκει καν λέξεις για να το περιγράψει σαν γεγονός. «Είναι δύσκολο να βρει κανείς λέξεις για να περιγράψει ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με το πιο σημαντικό ερώτημα στην ιστορίας της – το αν η οργάνωση της ζωής μας θα επιβιώσει τουλάχιστον όπως την ξέρουμε σήμερα – κι ότι αυτή απαντά με το να επιταχύνει την καταστροφή της», τονίζει.
Ο θυμός ψήφισε στις αμερικανικές εκλογές
Ποιοί ήταν όμως οι λόγοι που έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο και ώθησαν τους Αμερικανούς ψηφοφόρους στο να κάνουν τη μεγαλύτερη ανατροπή στην πολιτική ιστορία της χώρας;
Όπως εξηγεί ο Νόαμ Τσόμσκι:
«Σύμφωνα με τις τρέχουσες πληροφορίες, ο Τραμπ έσπασε όλα τα ρεκόρ στην υποστήριξη που έλαβε από λευκούς ψηφοφόρους, της εργατικής και της κατώτερης μεσαίας τάξης, και ψηφίστηκε ιδιαίτερα από αυτούς με μέσο εισόδημα από $ 50.000 έως $ 90.000, που ζουν σε αγροτικές και ημιαστικές περιοχές και δεν έχουν ανώτερη μόρφωση. Αυτές οι κοινωνικές ομάδες μοιράζονται τον θυμό σε όλη τη Δύση, όπως αποκάλυψε άλλωστε το απρόσμενο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για το Brexit και η κατάρρευση των πολιτικών κομμάτων του κέντρου σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Αυτοί οι θυμωμένοι και δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι είναι τα θύματα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της προηγούμενης γενιάς. Είναι οι πολιτικές που ο πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, Άλαν Γκρινσπάν, τον οποίο οι οικονομολόγοι αποκαλούσαν και «Άγιο Άλαν», είχε εισαγάγει, μέχρι η θαυμαστή οικονομία που έχτισε να σκάσει το 2007-2008, απειλώντας να πάρει στον πάτο μαζί της την παγκόσμια οικονομία. Όπως είχε περιγράψει ο Γκρινσπάν, ενώσω βρισκόταν ακόμη στις ένδοξες μέρες του, η επιτυχία του στην οικονομική διαχείριση βασίστηκε σημαντικά στην αύξηση της εργασιακής ανασφάλειας.
Η ιδέα ήταν ότι οι εκφοβισμένοι άνθρωποι της εργατιάς, δεν θα ζητούσαν αυξήσεις μισθών, επιδόματα και ασφάλιση, αλλά αντιθέτως θα ήταν ικανοποιημένοι από την μισθολογική τους σταθερότητα και τη μείωση των προνομίων τους, που σηματοδοτούν μια υγιή οικονομία κατά τα νεοφιλελεύθερα πρότυπα. Οι εργαζόμενοι που έγιναν τα πειραματόζωα σε αυτά τα πειράματα της οικονομικής θεωρίας δεν έμειναν ευχαριστημένοι όμως από τα αποτελέσματα τους. Δεν ήταν για παράδειγμα περιχαρείς όταν το 2007 που το νεοφιλεύθερο «θαύμα» έφτασε στην κορύφωση του, οι μισθοί έφτασαν στα επίπεδα του 1960, την ίδια στιγμή που θεαματικά κέρδη κατέληγαν στις τσέπες ενός δυσανάλογου ποσοστού της τάξης του 1% του κόσμου της αγοράς εργασίας».
Μια άλλη εικόνα που περιγράφει ο Αμερικανός φιλόσοφος είναι αυτή των πολιτών που δουλεύουν σκληρά και τηρούν τις παραδοσιακές αξίες, να στέκονται σε μια ουρά, περιμένοντας να προχωρήσουν μπροστά με αργά και σταθερά βήματα. Τη σειρά προσπερνούν κάποιοι, γεγονός που δεν φαίνεται όμως παράξενο, καθώς αυτός είναι ο «αμερικάνικος τρόπος» που κάποιοι προωθούνται και υποτίθεται ότι αξίζει επιβράβευσης. Το τι προκαλεί όμως απελπισία, είναι το τι συμβαίνει πίσω από αυτούς, καθώς όπως εξηγεί ο Τσόμσκι, αυτοί που μένουν να περιμένουν, πιστεύουν ότι άνθρωποι που δεν το αξίζουν και δεν ακολουθούν τους κανόνες, τους προσπερνούν υποβοηθούμενοι από κυβερνητικά προγράμματα που -λανθασμένα- θεωρούν ότι έχουν σχεδιαστεί για να επωφεληθούν μειονότητες, όπως οι Αφρο-Αμερικανοί και οι μετανάστες και ότι οι ίδιοι αντιμετωπίζονται με περιφρόνηση. Κι εκεί έρχονται και ρατσιστικές πολιτικές δηλώσεις όπως η αμίμητη του Ρόναλντ Ρίγκαν περί «welfare queens» που κλέβουν τα λεφτά που με κόπο βγάζουν οι λευκοί και άλλες τέτοιες φαντασιώσεις.
Πολλές φορές είναι η ίδια η αδυναμία να αναλυθεί πολιτικά το αίσθημα περιφρόνησης αλλά και η υπεροψία των κυβερνώντων στην γραφειοκρατία των αποφάσεων που λαμβάνουν και δεν δίνουν λύσεις στην πραγματικότητα των πολιτών, που παίζει ρόλο στο χτίσιμο του μίσους εναντίον των κυβερνήσεων, εξηγεί.
Ψήφισε όμως και ο ρατσισμός και… η Βίβλος
Υπάρχουν επίσης κι άλλοι παράγοντες που συνέβαλαν στην επιτυχία του Τραμπ. Ένας είναι ο ρατσισμός κι άλλος ένας η αμάθεια.
«Συγκριτικές μελέτες δείχνουν ότι τα δόγματα της λευκής υπεροχής είχαν παραδοσιακά μια ακόμη πιο ισχυρή πρόσφυση στην αμερικανική κουλτούρα από ό,τι στη Νότια Αφρική. Δεν είναι μυστικό ότι ο λευκός πληθυσμός μειώνεται και σε μια δεκαετία ή δύο, οι λευκοί προβλέπεται να είναι μια μειονότητα του εργατικού δυναμικού, και όχι πάρα πολύ αργότερα, μια μειοψηφία του πληθυσμού. Η παραδοσιακή συντηρητική κουλτούρα φαίνεται επίσης στα μάτια των Αμερικανών να βρίσκεται υπό την απειλή των πολιτικών – ταυτότητας που έχουν περιφρονήσει “τον εργατικό, πατριώτη, λευκό Αμερικανό, που πάει στην Εκκλησία και διαφυλάσσει τις οικογενειακές αξίες” και που στα μάτια του βλέπει την πατρίδα του να χάνεται», λέει ο Αμερικανός διανοούμενος.
Ως προς την αμάθεια; «Μία από τις δυσκολίες για να ευαισθητοποιήσεις την κοινή γνώμη για την απειλή της κλιματικής αλλαγής είναι το γεγονός ότι το 40% των Αμερικανών πολιτών δεν βλέπει που έγκειται το πρόβλημα, από τη στιγμή που πιστεύει ότι θα επιστρέψει ο Χριστός σε λίγες δεκαετίες και θα το λύσει. Περίπου το ίδιο ποσοστό πολιτών πιστεύουν ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε μερικές χιλιάδες χρόνια πριν. Αν η Φυσική έρχεται σε αντιπαράθεση με τη Βίβλο, τότε κρίμα για την επιστήμη. Είναι δύσκολο να βρει κανείς τέτοιο ανάλογο σε άλλες κοινωνίες», τονίζει ο Νόαμ Τσόμσκι.
Ένα κρυφό όπλο για τη νίκη Τραμπ
Η αποτυχία των Δημοκρατικών να δείξουν πραγματικό ενδιαφέρον για τους εργαζόμενους τη δεκαετία του ’70, αποδείχτηκε το μεγαλύτερο όπλο των Ρεπουμπλικάνων, που φρόντισαν να εντάξουν στις τάξεις τους τους νέους ταξικούς εχθρούς του Δημοκρατικού Κόμματος,προσποιούμενοι τουλάχιστον ότι μιλούν τη γλώσσα τους.
Έτσι δασκάλεψαν τον Ρίγκαν να κάνει αστεία τρώγοντας δημοσίως φασόλια, καλλιέργησαν προσεκτικά την εικόνα του Τζορτζ Μπους ως ενός τύπου θα μπορούσες να συναντήσεις σε ένα μπαρ ή στη φάρμα του, και τώρα ήρθε ο Τραμπ να κάνει πολιτική εκστρατεία εναντίον της κυβέρνησης των Δημοκρατικών και να δώσει έτσι φωνή σε όσους έχουν χάσει όχι μόνο τη δουλειά τους, αλλά και την αυτοεκτίμηση τους.
«Ένα από τα μεγάλα επιτεύγματα τους ήταν επίσης ότι κατάφεραν να εκτρέψουν την οργή ενάντια στον επιχειρηματικό τομέα στον κυβερνητικό, που είναι αυτός που στα αλήθεια υλοποιεί τα προγράμματα που ο κόσμος των επιχειρήσεων σχεδιάζει», σχολιάζει ο Τσόμσκι και υπενθυμίζει ότι παρά τις όποιες της δυσλειτουργίες, η κάθε κυβέρνηση δεν παύει να βρίσκεται έως κάποιο τουλάχιστον βαθμό υπό την λαϊκή επιρροή και τον λαϊκό έλεγχο, κάτι που δεν συμβαίνει με τον επιχειρηματικό τομέα.
«Είναι ιδιαίτερα επωφελής για τον επιχειρηματικό κόσμο, να προωθήσει το μίσος για τους κυβερνητικούς γραφειοκράτες και να βγάλει από το μυαλό των ανθρώπων την ανατρεπτική ιδέα ότι μια κυβέρνηση μπορεί να γίνει πράγματι όργανο της λαϊκής βούλησης και να είναι εκλεγμένη από τους πολίτες… για τους πολίτες!», θα πει χαρακτηριστικά ο Τσόμσκι.
Μια αλλαγή προς…. το χειρότερο λοιπόν
Όπως έδειξε η προεκλογική περίοδος η παθιασμένη υποστήριξη στον Τραμπ προήλθε καταρχήν από την πεποίθηση ότι αντιπροσωπεύει την αλλαγή, την ίδια στιγμή που η Κλίντον θεωρήθηκε η υποψήφια που θα διαιωνίσει τις αγωνίες τους.
Σύμφωνα με τον Τσόμσκι «η αλλαγή που εκείνος πιθανόν να φέρει θα είναι επώδυνη ή ακόμη χειρότερη από την υφιστάμενη κατάσταση, αλλά είναι κατανοητό ότι οι συνέπειες δεν είναι σαφείς στους απομονωμένους ανθρώπους μίας ατομοκεντρικής κοινωνίας, στην οποία δεν υπάρχουν οι δομές (όπως π.χ. συνδικάτα) που θα τους εκπαιδεύσουν και θα τους οργανώσουν». «Αυτή είναι και η κρίσιμη διαφορά μεταξύ της σημερινής απελπισίας και την αισιόδοξη κινηματική στάση των ανθρώπων της εργατικής τάξης που έζησαν υπό πολύ μεγαλύτερη οικονομική βία κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης της δεκαετίας του ’30», θα πει.
«Αυτά είναι τα δεδομένα της πραγματικής ζωής των ψηφοφόρων του Τραμπ, που τους έκαναν να πιστέψουν ότι ο επικεφαλής των Ρεπουμπλικάνων θα κάνει κάτι για να γιατρέψει τις πληγές τους, αν και μια πρόχειρη ματιά στις οικονομικές κι όχι μόνο προτάσεις του αποδεικνύει το ακριβώς αντίθετο», καταλήγει ο Νόαμ Τσόμσκι, ο οποίος σημειώνει ότι τώρα το βάρος πέφτει στους ώμους των ακτιβιστών για να αποτρέψουν τα χειρότερα και να δείξουν το δρόμο για τις απαραίτητες αλλαγές που είναι απελπιστικά απαραίτητο να γίνουν στην Αμερική.

________
tvxs.gr

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2016

ΟΔΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ: Κλειστοί δρόμοι την Κυριακή 13 Νοεμβρίου, λόγω του 34ου αυθεντικού Μαραθωνίου Αθηνών

ΟΔΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ: Κλειστοί δρόμοι την Κυριακή 13 Νοεμβρίου, λόγω του...: Προσωρινές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις  κατά μήκος των δήμων Μαραθώνα, Ραφήνας-Πικερμίου, Παλλήνης, Παιανίας, Αγίας Παρασκευής, Χολαργο...

Τύπος -net: ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΡΑΔΙΟΚΥΜΑΤΑ ΚΑΙ Η Υ.Ρ.Ε.

Τύπος -net: ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΡΑΔΙΟΚΥΜΑΤΑ ΚΑΙ Η Υ.Ρ.Ε.: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ |  Written by Γ.Π.ΚΟΛΛΙΑΣ   Την ίδια χρονιά στις  7 Σεπτέμβρη του 1936  ιδρύεται και η Υπηρεσία Ραδιοφω...